Zastanawiam się ostatnio nad tym, czy nie jestem zbyt surową matką. Mam siedemnastoletnią córkę, która jest w „okresie burzy i naporu” i zarzuca mi starodawne podejście do jej wychowania. Jej największym pragnieniem życiowym jest kariera modelki, zasuwanie po wybiegach i sława. Ja natomiast nie mogę patrzeć na to, jak ona godzinami gapi się w lustro, odchudza pomimo niedowagi i czyta jedynie cosmo. W końcu takie modelki też muszą mieć coś w głowie, chociaż znać języki obce, bo owszem – życie gwiazd może stanowić szczyt marzeń, ale nie stanie się gwiazdą ktoś, kto umie jedynie się przedstawić po angielsku. Sądzę, że należałoby dać z siebie choć odrobinę więcej, niż nauczyć się chodzić prosto i bujać biodrami. Niestety, Mała siedzi tylko w internecie i czyta anonse typu „Piękne dziewczę i modelki na casting zapraszam” i urządza karczemne awantury, gdy chcę na nie chodzić razem z nią. Nie wypuszczę jej na takie coś samej – choćby po ostatnich wydarzeniach, gdzie na miejscu okazało się, że chodzi o fotki erotyczne. Myślałam, że się przewrócę, gdy oświeciła mnie, że doskonale zdawała sobie tego sprawę. Dopóki nie jest pełnoletnia, to mowy nie ma! Anonse to może sobie czytać, ale na życie gwiazd jeszcze poczeka.